Bağışlanan organları ve dokuları kim alır?

Organ Nakli Yasası (TPG), Almanya’da organların dağıtımını düzenler. Bağımsız kuruluş olan Leiden’deki (Hollanda) Eurotransplant, Avrupa’daki organların tıbbi kurallara göre dağıtımını sağlar. Amaç, adil ve anlaşılabilir bir dağılımdır. 

Başlangıçta organların kullanılabilirliği değerlendirilir. Organların dağıtımı daha sonra naklin aciliyeti ve başarı olasılığına göre yapılır. 

Doktorlar, olası alıcıları bu açıdan değerlendirir ve muayene eder. Bu süreçte psikolojik ve sosyal faktörler de önemli bir rol oynar. Bir organ nakli, yaşam boyu tıbbi takip ve hastaların güvenilir iş birliğini gerektirir.

Buna örnek olarak düzenli ilaç kullanımı ve takip muayenelerine katılım gösterilebilir. Alkol, uyuşturucu veya nikotin gibi bağımlılık yapıcı maddelerin kullanımı çoğu zaman organ naklinin önünde bir engel oluşturur. Bu nedenle birçok durumda ilgili kişilerin uzun bir süre boyunca bağımlılık yapıcı maddelerden uzak bir yaşam sürdüklerini kanıtlamaları gerekir. Yani bu maddeleri kullanmadıklarını göstermeleri gerekir.

Bunun dışında kan grubu, boy, kilo, yaş ve doku özellikleri gibi tıbbi kriterler de organların dağıtımında belirleyici olur. Ayrıca organın alınması ile nakli arasındaki sürenin mümkün olduğunca kısa tutulması önemlidir, çünkü organlar vücut dışında yalnızca kısa bir süre dayanabilir.

Bağışçılar ve alıcılar anonim kalır. Bu, birbirlerinin isimlerini bilmedikleri anlamına gelir. Yani birbirlerinin kim olduğunu bilmezler. Yasa, kişisel yükümlülüklerin oluşmasını önlemek amacıyla tarafların kimliklerini korur. Bu koruma, saygılı bir yaklaşımın sürdürülmesini sağlar.

Yakınlar için organ bağışı bir teselli anlamına gelebilir. Bağış sayesinde ağır hastalara yardım edildiğini bilmek, çoğu zaman onlar için rahatlatıcı olur. Bu nedenle Alman Organ Nakli Vakfı (DSO) aracılığıyla yakınlar ile alıcılar arasında anonimleştirilmiş bilgiler veya teşekkür mektupları iletilebilir.