چه کسانی اعضا و بافت های اهدایی را دریافت می کنند؟

قانون پیوند اعضا، نحوهٔ تخصیص اعضای اهدایی در آلمان را تنظیم می کند. نهاد مستقل «یوروترنسپلنت» در شهر لیدنِ هلند، اعضای اهدایی را در اروپا بر اساس معیارهای پزشکی به گیرندگان مناسب اختصاص می دهد. هدف از این فرایند، توزیعی عادلانه و قابل درک و پیگیری است.

در آغاز، قابلیت استفاده از اعضای اهدایی بررسی می شود. پس از آن، تخصیص اعضا بر اساس میزان فوریت وضعیت بیمار و احتمال موفقیت پیوند انجام می گیرد.

پزشکان، گیرندگان احتمالی عضو را از این نظر بررسی و ارزیابی می کنند. در این فرایند، عوامل روان شناختی و اجتماعی نیز نقش مهمی دارند. پیوند عضو نیازمند مراقبت پزشکی مادام العمر و همکاری قابل اعتماد و مسئولانهٔ بیماران است.

از جمله این موارد می توان به مصرف منظم داروها و شرکت در معاینات پیگیری پزشکی اشاره کرد. مصرف مواد اعتیادآور مانند الکل، مواد مخدر یا نیکوتین، در بسیاری از موارد مانعی برای انجام پیوند محسوب می شود. به همین دلیل، افراد مورد نظر در بسیاری از موارد باید طی یک دورهٔ طولانی ثابت کنند که زندگی بدون مصرف این مواد را در پیش گرفته اند؛ یعنی از مصرف این مواد خودداری می کنند.

علاوه بر این، ویژگی های پزشکی مانند گروه خونی، قد، وزن، سن و ویژگی های بافتی، در تصمیم گیری دربارهٔ اختصاص عضو نقش دارند. همچنین مهم است که فاصلهٔ زمانی میان برداشت عضو و انجام پیوند تا حد امکان کوتاه نگه داشته شود، زیرا اعضای بدن در خارج از بدن انسان تنها برای مدت کوتاهی قابل نگهداری هستند.

اهدا کنندگان و گیرندگان عضو، هر دو ناشناس باقی می مانند. به این معنا که نام یکدیگر را نمی دانند و از هویت طرف مقابل آگاه نمی شوند. قانون با حفظ هویت افراد درگیر، از آنان محافظت می کند تا از ایجاد تعهدات یا روابط شخصی جلوگیری شود. این حمایت، برخوردی محترمانه و شایسته را تضمین می کند.

برای اعضای خانوادهٔ فرد اهدا کننده، اهدای عضو می تواند موجب آرامش و تسلی خاطر باشد. برای بسیاری از آنان دانستن این موضوع که از طریق این اهدا به افراد مبتلا به بیماری های شدید کمک شده است، آرامش بخش است. از طریق «بنیاد آلمانی پیوند اعضا» امکان انتقال اطلاعات ناشناس یا نامه های قدردانی میان خانواده های اهدا کنندگان و گیرندگان عضو فراهم می شود.